อภิญญา's profileKapooklukPhotosBlogLists Tools Help

Blog


    April 11

    จะกลับบ้านแล้ว

    เย้! พรุ่งนี้เราจะได้กลับบ้านแล้วดีใจจัง
     
    แต่ว่าเรามีทั้งข่าวดี และข่าวร้ายมาบอกแหละ
     
    ข่าวร้าย เรากำลังจะออกจากงานที่ บ. ทรู มูฟ   ส่วนข่าวดี เรากำลังจะทำงานที่ใหม่  
     
    และก็ที่ดีกว่านั้น เรากำลังรอลุ้นที่จะได้ทำงานที่ใหม่  คือ ธนาคารกรุงไทยตรงสาขาหน้าปากซอยหอเรารึเปล่า
     
    ถ้าได้จะเป็นข่าวที่ดีมากๆ ดีสุดๆ เลยแหละ  
    แต่พอนึกถึงว่าพรุ่งนี้จะทำงานที่ ทรู มูฟ วันสุดท้ายแล้วก็ใจหายเนอะ
    ก็เราอยู่มาตั้ง 5 เดือน มันก็ย่อมต้องมีเรื่องดีๆ ให้เราจดจำมากมาย
     
    ได้เจอแต่คนดีๆ เพื่อนดีๆ แต่ทำงัยได้ คนเราทุกคนก็ย่อมต้องมีหนทางของตัวเอง ต้องเลือกต้องตัดสินใจ แม้มันจะดีหรือร้ายกว่าก็ตาม
     
    เฮ้อ ! ............... ชีวิต
    แต่อะไรก็ช่าง ตอนนี้ขอมีความสุขกับการที่จะได้กลับบ้านของเราดีกว่า  ไปล่ะ
     
    March 27

    ก้าวเดิน…ของความรัก




    “ความรัก” ของคนเรา ก็มีเท้าเดินเหมือนกัน
    เมื่อแรกเริ่ม . . . ความรักก็เดินไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว
    เพราะ . . . อยากจะถึงจุดหมายที่หวังไว้

    คือ . . . ใครคนหนึ่งที่เรารู้สึกดีๆด้วย
    เมื่อสมหวังแล้วความรักก็เดินไปเรื่อยๆ
    . . . ไม่ต้องก้าวยาวและเร็ว
    . . . เดินไปตามปกติและก้าวต่อไปเรื่อยๆ
    . . . ในช่วงนี้ถ้าเดินเร็วไปอาจจะเจอหลุมและสะดุดได้
    ก็คงจะต้องเดิน  . . . อย่างระมัดระวัง
    . . . และก้าวให้ได้จังหวะ  . . .  ที่เหมาะสม



    แต่เมื่อถึงเวลา . . . ที่ความรักผิดหวังหรือจบลง
    ความรัก . . . ก็จะเดินช้าลง
    บางทีอาจจะช้า . . . ช้าจนเหมือนเราเดินถอยหลัง

    เหมือนกับ . . . คนที่หกล้มแล้วขาเจ็บ
    จะเดินไม่ถนัดนัก  . . . ต้องรอเวลาเพื่อรักษาให้แผลที่เกิดจากการหกล้มหาย
    แล้วค่อยก้าวเดินต่อไป . . . อย่างปกติ

    ความรักก็มี step ในการก้าวเดินไปอย่างนี้เรื่อยๆ
    ช้าบ้าง  . . . เร็วบ้าง จนกว่าจะถึงวันหนึ่งที่เราได้เจอคนที่ใช่จริงๆ
    วันนั้น . . . ความรักคงเดินต่อไปได้เรื่อยๆ

    ถึงจะหกล้มบ้าง ตกหลุมบ้าง
    แต่ . . . ก็ยังมีคนที่คอยประคอง คอยเดินไปด้วยกัน
    ไม่ใช่หกล้มแล้ว . . . ต้องลุกเดินต่อด้วยตัวเองอีกต่อไป

    เมื่อความรัก . . . ก้าวเดิน
    เราจึงต้องก้าวตาม . . . อย่างระมัดระวัง
    จะหกล้มบ้าง จะสะดุดบ้างก็ต้องพยายามลุกขึ้น
    . . . และกลับมาเดินต่อไป ให้ได้ . . .

    March 02

    เหนื่อยจัง

        เหนื่อยจังเลย ไม่ได้พักแบบเต็มที่มาสองอาทิตย์แล้ว อยากนอน นอน นอน แล้วก็นอนทั้งวันเลย ถ้าเป็นไปได้
    แต่ว่ามันไม่ได้ เหนื่อยสุดแสนจะบรรยาย วันปกติก็เลิกงานประมาณ 2-3 ทุ่ม เสาร์-อาทิตย์ก็ต้องเข้ามาทำงานอีก เฮ้อ..........
    คิดแล้วก็เหนื่อย ไปดีกว่า
     
    February 26

    ง่วงนอนจัง

    เฮ้อ.... วันหยุดพักผ่อนวันอาทิตย์ที่แสนเศร้า
    กะว่าจะตื่นนอนสายซะหน่อย แต่ก็ทำไม่ได้
    เหตุเพราะว่าแฟนเพื่อนตัวดีมันตื่นนอนแต่เช้า
    แล้วเปิดโทรทัศน์เสียงดัง เราเลยนอนต่อไม่ได้
    ทั้งๆที่เมื่อคืนเราก็นอนตอนประมาณตี 3 เห็นจะได้
    เพราะคุยโทรศัพท์อยู่กะเด็กที่ไหนก็ไม่รู้
    คิดไว้ว่าจะตื่นสักเที่ยง แต่แปดโมงครึ่งเราก็ต้องตื่นแล้ว
    เซ็งมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ถึงมากที่สุด
    ตอนบ่ายก็ไม่ได้นอนอีก
    เฮ้อ......... วันนี้เลยง่วงนอนมาก ง่วงสุดๆ ง่วงเกินจะบรรยาย
    แต่ก็ต้องทำงานต่อไป ก็มันคือหน้าที่นี่นา
    เฮ้อ........ ไปทำงานต่อดีกว่า
     
    February 24

    กลับมาอีกครั้ง

    เฮ้อ.......... หลังจากที่หายไปจากวงการมานาน  
    วันนี้ฤกษ์ดีเลยมาอัพสเปซดีกว่า พอดีช่วงนี้อารมณ์ดี (นิดหน่อย)
    ได้รับปริญญากะเค้าซะที และเราก็มีเรื่องที่น่าดีใจอีกเรื่องก็คือ
    เราสอบข้อเขียนและสอบสัมภาษณ์ของธนาคารกรุงไทยผ่านเรียบร้อยแล้ว
    ตอนนี้ก็แค่รอเค้าติดต่อมาว่าจะได้ทำที่สาขาไหน อยากบอกว่าดีใจมากๆ
    เพราะว่าเราจะได้กลับบ้านซะที เบื่อแล้วกรุงเทพ ค่าใช้จ่ายก็เยอะ รถก็ติด
    เฮ้อ......... แต่เราก็ดีใจนะที่ได้มาหาประสบการณ์ที่นี่ ที่นี่ทำให้เรารู้จัก
    อะไรเยอะแยะมากมาย ได้รู้จักคนดีๆ เพื่อนที่ดี พี่ที่ดี(บางคน) และน้องที่น่ารักทุกคน
    เออลืม เราอยากบอกว่าขอบคุณน้องๆนะสำหรับมิตรภาพดีๆที่มอบให้
    และทุกสิ่งที่ทำให้ (ชอบมากเลยของขวัญวันรับปริญญาที่ให้พี่มาน่ะ)
    ขอบใจนะจะเก็บรักษาไว้อย่างดีเลย (*_*)
    เฮ้อ...... แต่คิดอีกทีถ้าได้กลับบ้านจริงๆก็คงจะเหงามิใช่น้อยเนอะ
    จากที่อยู่หอเจอเพื่อนเยอะๆ พอกลับไปบ้านก็ไม่ค่อยจะได้เจอใคร
    เมื่อไรจะได้มาเจอกันอีกก็ไม่รู้
    ที่ทำงานอยู่ตอนนี้ก็เหมือนกัน ในความคิดเรา เราคืดว่าก็ดีนะ
    ได้เจอเพื่อนร่วมงานที่ดีและก็น่ารักมากชื่อ น้อง และ โซเฟีย
    คิดแล้วก็น่าใจหาย เฮ้อ.............
    แต่คิดไปคิดมาเราก็ดีใจที่สุดที่เราจะได้กลับไปอยู่บ้านซะที
     เย้.......... (*_*) 
    November 01

    เมื่อไรจะได้งานสักทีน้า

               ดีใจจังเกรดออกครบหมดแล้ว เป็นอันว่าเราจบแล้วอย่างแน่นอน เมื่อวานเราไปสัมภาษณ์งานของ บ.ทรูมาด้วยอยากรู้ผลเร็วๆจัง ถ้าได้ทำที่นั่นก็คงจะดีเนอะถึงแม้ว่าจะทำแค่ 2 เดือนก็เถอะ ถือว่าหาประสบการณ์แล้วก็รอรับปริญญาด้วยแล้วกัน แต่ถ้าไม่ได้เราก็จะไปทำงานกะน้องเป้ ไปพลางๆก่อน 1 เดือน วันละตั้ง 600 แน่ะ เฮ้อ........ เรียนก็เครียด จบก็เครียด เซ็งจริงๆ เลย อยากไปเชียงใหม่จัง ว่าแล้วก็หาคนไปเที่ยวเชียงใหม่ด้วยดีกว่า
    October 04

    ดีใจปนเศร้าใจ

    สอบเสร็จแล้ว ดีใจจังเหมือนยกภูเขาออกจากอก ไม่ต้องอ่านหนังสือสอบอีกแล้ว แต่ว่าที่แย่กว่านั้นอ่ะดิ เฮ้อ......... ยังไม่รู้เลยว่าจะหางานทำที่ไหนดี อยากหาประสบการณ์แถวๆนี้ก่อนสักพักแล้วค่อยกลับบ้าน แต่ที่บ้านก็อยากให้กลับบ้าน เฮ้อ........... เอาเป็นว่าเราตัดสินใจแล้วว่า เราจะกลับบ้าน! (ก่อน) ไปหางานที่แถวบ้านด้วย ถ้าไม่ได้ยังงัยประมาณปลายเดือนนี้ค่อยขึ้นมาหาที่นี่อีกที แล้วก็จะสมัครทางเน็ตทิ้งไว้ด้วย ดูมีหลายทางเลือกดีเนอะ เฮ้อ......... ไม่รู้ว่าผลจะเป็นงัย เอาเป็นว่าสู้ๆ
    September 15

    งานรับปริญญาเพื่อนๆ

       เฮ้อ....คราวนี้ก็รู้อย่างแน่ชัดแล้วว่าจะไม่ได้กลับไปงานรับปริญญาของเพื่อนๆที่ มอ. อย่างแน่นอน  เพราะว่าวันศุกร์หน้าที่เพื่อนๆรับปริญญาเราต้องฟังวิทยากรมาบรรยาย เพื่อที่จะไปทำ test ถ้าไม่ฟังก็ทำไม่ได้  อยากไปแสดงความยินดีกะเพื่อนๆจัง คราวที่แล้วงานเพื่อนสุดที่รักก็ไม่ได้ไป งานนี้เพื่อนๆตั้งหลายคนก็ไม่ได้ไปอีก เศร้าใจจัง อยากไปอ่ะ แต่ก็ไปไม่ได้ อีกอย่างจะสอบแล้วด้วย จะตั้งใจอ่านหนังสือกว่าตอนมิดเทอมอย่างแน่นอน ตั้งใจอย่างแน่วแน่แล้วคราวนี้ สอบครั้งสุดท้ายของชีวิตการเรียนปริญญาตรี เฮ้อ........... สู้ๆๆตาย
    September 14

          ใกล้สอบอีกแล้ว ดีใจจังจะได้เรียนจบกะเค้าซะที หลังจากที่รอมานาน เฮ้อ........ อยากกลับบ้านจังเพื่อนๆที่ มอ. จะรับปริญญากันแล้วในวันที่ 21-22 นี้ อยากไปจัง แต่ต้องหาแหล่งเงินทุนที่บ้านให้ได้ก่อนไม่งั้นคงไม่มีปัญญากลับ 555 คิดถึงเพื่อนๆจัง อยากเจออ่ะ เฮ้อ.....สงสัยต้องหาหนทางกลับบ้านซะแล้ว แต่ก็นะจบแล้วก็ต้องหางานทำอีก ยังไม่รู้ชะตาเลยว่าจะกลับบ้านหรือว่าหางานทำที่นี่ แต่ที่บ้านอยากให้กลับไปทำที่บ้าน เราก็อยากกลับนะแต่อีกใจก็อยากทำที่นี่สักพัก วันนี้นัดสัมภาษณ์งานก็ไม่ได้ไป ไม่รู้เค้าจะว่าอะไรหรือเปล่า เฮ้อ....... ไปอ่านรายงานอาจารย์ภาสดีกว่าเพราะว่าพรุ่งนี้ต้องไปพรีเซ็นต์ให้เพื่อนๆในกลุ่มฟังอีก ไปดีกว่า
    September 04

    องศาที่ต่างกัน

     
     
    บางเวลาไม่เคยจะคิด ว่าชีวิตนี้จะพบกับเธอ
    เป็นสิ่งดีๆ ที่ได้มาเจอกับความหมาย
    คนๆ นึง ได้พาชีวิตให้ข้ามเวลาที่หามานาน
    และนั่นคือเธอ คือความต้องการของหัวใจ

    ต่างกันเพียงองศาที่เราอยู่ อาจจะดูว่าเราห่างกัน
    แต่ว่าคนบนฟ้าก็พาให้เรามาเจอกัน
    และทำให้ฉัน...ได้พบกับวันสวยงาม

    อยากขอบคุณ...ที่โลกสร้างเธอขึ้นมา
    ให้ฉันได้พบเวลา...ที่สดใส
    หากความจริง...ถึงเธอจะอยู่แสนไกล
    ก็ยังจะคอยส่งใจ...ไปหาเธอ ไปหาเธอ

    August 08

    “ความรัก” ทำให้คุณเปลี่ยนแปลงอย่างไร?

     “ความรัก” บางทีก็ทำให้ใครบางคนแอบยิ้มคนเดียวได้...ทำให้ได้ รู้จักคำว่า “ความคิดถึง” ว่าเป็นยังไง... แถม “ความเหงา” ก็ยังเข้ามาเยือนแบบไม่รู้ตัวอยู่บ่อยๆ... เพื่อนชอบทักว่าดูสดใสขึ้น... และอะไรต่อมิอะไรที่คุณดูเปลี่ยนแปลงไปอีกเพียบ!! แต่เชื่อว่าสิ่งหนึ่งที่คนกำลังมี “ความรัก” ต้องเป็นคือ การคิดทำอะไรดีๆ เพื่อทำให้คนที่เรารักมีความสุข (จริงมั้ย)

              ไม่ว่าจะเป็นอยากดูแล คอยเอาใจ อยากไปหา (ประมาณว่าห่างกันไม่ถึง 10 นาที เหมือนไม่เจอกันเป็นปีว่างั้น) อยากอยู่ใกล้ๆ อยากช่วยเหลือทุกสิ่งทุกอย่างเท่าที่จะทำได้ แม้บางครั้งจะเหนื่อยและลำบากบ้างก็ยอม ฯลฯ

              ที่ว่ามาทั้งหมดนั่นเป็นเพียงส่วนน้อยที่ใครๆ ย่อมเคยผ่านมันมาแล้ว หรือบางคนก็กำลังทำสิ่งเหล่านั้นอยู่ ก็แหม... ว่าด้วยเรื่องของ “ความรัก” เนี่ยมันมีอิทธิพลเกินกว่าจะคาดคิดนะ “ความรัก” สามารถทำให้เราทำอะไรได้หลายๆ อย่าง (อย่างที่ไม่คิดว่าจะทำได้) ส่วนจะแตกต่างกันยังไงก็แล้วแต่พฤติกรรมของแต่ละคนไป เพียงแต่มีจุดมุ่งหมายเดียวกัน คือ การทำให้คนที่เรารักมีความสุข (ถูกต้องนะคร้าบ...) ว่าแต่คุณล่ะ การมี “ความรัก” ทำให้คุณเปลี่ยนแปลงไปอย่างไรบ้าง?

           อ๊ะๆ อย่างเถียงเด็ดขาดว่าคุณไม่เคยแอบยิ้มคนเดียวเพราะ “คิดถึง” เค้าคนนั้น อิอิ...

     

    July 28

    สอบเสร็จแล้ว

    เย้.......ดีใจจังสอบเสร็จแล้ว แต่วันนี้ที่สอบก็ไม่น่าพอใจเท่าไร แต่ก็ดีกว่าที่สอบไปตอนวันแรก เฮ้อ........... ตอนแรกสอบเสร็จว่าจะกลับบ้าน แต่ตอนนี้เปลี่ยนใจไม่กลับแล้ว มีความสุขจัง ตอนนี้ทำอะไรก็รู้สึกดีไปหมด แต่ว่าหยุดเป็นอาทิตย์จะทำอะไรดีน๊า
    July 25

    สอบวันแรก

    เฮ้อ...........วันนี้เป็นวันสอบวันแรกที่แบบว่า แย่มากอ่ะ ทำข้อสอบไม่ค่อยได้เลย เฮ้อ..........แย่จริงๆ แต่ไม่เป็นไรค่อยฟิตใหม่ตอนไฟนอลแล้วกัน เหลืออีกวิชาจะตั้งใจอ่านจริงๆแล้ว สู้ๆสู้ตาย
    July 23

    นิยามแห่งรัก

    ใน " นิยามแห่งรัก "
    มีมากมายร้อยพันที่เราได้ขีดเขียน..รังสรรค์แต่งแต้ม..ขึ้นมา
    ของคนโน้น....เป็นอย่างนี้
    ของคนนี้....เป็นอย่างนั้น

    " ความรัก "..คือ....
    คือ อะไรก็ย่อมแล้วแต่เราอยากจะให้เป็น

    " ความรัก "..ไม่มีเหตุผล....
    เคยกันบ้างไหม..ที่รักใครสักคน..โดยที่ไม่รู้สาเหตุ..โดยที่ไม่เหตุผล
    ก็..ฉันรักของฉัน..ยังไงก็จะรัก..ใครจะทำไม....

    " ความรัก "..ทำให้ใครบางคนรู้สึกดี..อิ่มเอม..เต็มตื้น..สุขใจ....
    มีความหวังกับร้อยความฝัน..ไม่เดียวดาย..ไม่อ้างว้าง....
    แต่ " ความรัก "....
    กลับทำให้ใครบางคนร้อนรุ่ม..กระวนกระวาย..สับสน..
    เหมือนคนที่หาทางออกให้กับตัวเองไม่เจอ

    บางคน..พอใจที่จะมี " ความรัก "..ขอได้แค่ " แอบรัก "
    มีความสุขกับภาพพระจันทร์บนผืนน้ำที่สวยงาม
    มีความสุขกับเงาหมอกควันลางๆที่ราวกับว่าจะเอื้อมมือคว้าจับได้
    แต่ในความเป็นจริง..สิ่งเหล่านี้..เอื้อมมือคว้าเท่าไหร่ก็ไม่มีวันได้สัมผัส..ไม่มี....

    บางคน..พอใจที่จะหยุด และ จบความสัมพันธ์แบบนี้
    ทั้งนี้ทั้งนั้นเพื่อคนอีกคน หรือ เพื่อตัวเอง
    ยอมที่จะ " เจ็บปวด "....
    ยอมที่จะ " ร้าวรานใจ "....เพียงลำพัง

    แต่ " ความรัก "..ใช่ว่าจะจบลง..หรือ..สิ้นไป
    เพราะนี่....เป็นแค่การเริ่มต้นของ " การมีความรัก "
    เป็นการเรียนรู้ที่จะก้าวไป....นี่เป็น " แรกก้าว "
    เป็นการยอมรับสภาพ..บางอย่าง..สู่การ " ย่างก้าว "
    นี่ใช่ไหม....บางเสี้ยวอณูของ " ความรัก "

    ความรักเป็นเรื่องของความรู้สึก
    คนเราไม่สามารถสั่งใจให้รู้สึก
    อย่างนั้น อย่างนี้ กับใครได้
    หากใจไม่รัก .. ก็ .. คือ .. ไม่รัก
    และ .. หากใจรัก ..
    ก็คงบอกความรู้สึกว่า ..
    ไม่รัก .. ไม่ได้

    ไม่มีคำว่า "ถูก" หรือ "ผิด"
    ในเรื่องของความรัก
    ความถูกผิด มันอยู่ที่ ..
    เราซื่อสัตย์ต่อความรู้สึกของเรามากน้อยแค่ไหน

     

    July 20

    ทำไม

    ทำไมน๊า.....วันนี้พอได้ยินเรื่องอะไรบางอย่างจากใครบางคนมา เราถึงได้รู้สึกแปลกๆ ไม่มีกะจิตกะใจจะทำอะไร รู้สึกใจหาย พูดไม่ออกบอกไม่ถูก รู้สึกว่าทำไมมันต้องเป็นแบบนี้ ทำไมน๊า? เราเป็นอะไรไปเนี่ย ทำไม?
    July 18

    เพียงแค่มีบางสิ่ง ชีวิตก็มีความหมาย...

    เราอาจจะหาความหมายของทุกสิ่งมาตลอดชีวิต
    ...แล้ววันหนึ่งเราก็พบว่า
    เพียงแค่มีบางสิ่ง ชีวิตก็มีความหมายแล้ว...

    มนุษย์เกิดขึ้นมาท่ามกลางความโดดเดี่ยว
    พร้อมด้วยหัวใจคนละ 1 ดวง
    เมื่อมนุษย์ 2 คนมาพบกัน เราจึงเรียนรู้ว่า
    1 + 1 อาจจะยัง คงเท่ากับ 1
    แต่ความโดดเดี่ยวนั้นหายไป

    ที่เล็กๆ ขนาดไม่ใหญ่โตไปกว่ากำปั้น
    ทำให้เราอยู่ด้วยกันบนโลกใบนี้
    อวัยวะที่สะกดด้วยอักษรง่ายๆ
    ใช้แทนคำว่า "รัก" ได้เป็นอย่างดี
    นั่นก็คือ “หัวใจ”
    ที่ๆ เมื่อมีใครสักคนอยู่ในนั้น
    หัวใจจะเต้นด้วยจังหวะของความสุข

    เราอาจจะหาความหมายของทุกสิ่งมาตลอดชีวิต
    ...แล้ววันหนึ่งเราก็พบว่า
    เพียงแค่มี “รัก” ชีวิตก็มีความหมายแล้ว...


    July 17

    เฮ้อ..........

    วันนี้อาจารย์นัดมาเรียนตอน 8.15 น. เราก็เลยมาตั้งแต่ 8.00 น. แต่อาจารย์สงสัยลืมที่นัดเวลาไว้แน่เลย มาตอน 8.45 น.แน่ะ เฮ้อ..........แย่จัง อุตส่าห์ตื่นนอนแต่เช้ามาเรียน
    July 08

    อยากกลับบ้านจัง

               เฮ้อ.........หยุดตั้งหลายวันอยากกลับบ้านจัง เพื่อนก็รับปริญญาด้วย   แต่อีกไม่กี่วันก็ต้องสอบอีก ไว้ค่อยกลับหลังสอบกลางภาคก็ได้  เฮ้อ....ว่าพรุ่งนี้จะไม่ไปรังสิตแล้ว แต่ก็โดนเพื่อนแมวบังคับไปอีก ถ้าไม่ไปเพื่อนแมวบอกว่าจะโกรธด้วย เลยต้องไปอีก ว้า!แย่จัง
    July 06

    วันเกิดหยก

    วันนี้วันเกิดน้องหยกคนสวย เมื่อคืนเรา ชา แอ๊บ พี่โบ พี่เปิ้ล พี่โอ๋ และก็น้องดุษก็ได้ Happy Birthday กันไปแล้วด้วยเค้กก้อนเล็กน่ารัก (จริงป่ะว่ะ) ตอนเที่ยงคืน กว่าจะได้นอนก็ประมาณตีหนึ่งครึ่งเห็นจะได้ เฮ้อ........ ตอนเช้าก็ตื่นแต่เช้าขึ้นมาดูอโศกมหาราชตอนจบ หนุกดี สาวอินเดียสวยเป็นบ้าเลย จบแล้ววันนี้เราก็ทำกับข้าวกินด้วย แล้วก็มามหาลัยนี่แหละ เฮ้อ.......อยากอัดรูปเร็วๆจังจะได้เอามาใส่ในอัลบั้มใหม่ที่เพิ่งซื้อมาจากสำเพ็งเมื่อวานนี้ ว่าแล้วก็หารูปไปอัดดีกว่า 5555555 ไปแล้ว
     ปล.ขอให้น้องหยกสุดสวยมีความสุขมากๆนะจ๊ะ
    July 04

    ง่วงนอนมาก.........

    เมื่อวันเสาร์ไปนอนที่รังสิตมา หนุกดีได้ไปร้องคาราโอเกะกะแอ๊บ แมว และน้องๆด้วย ร้องตอนเที่ยงคืนจะตีหนึ่งอยู่แล้ว กว่าจะได้นอนประมาณตีห้ากว่าแล้วมั้ง แต่ไม่ใช่เพราะร้องคาราโอเกะหรอกนะ แต่เพราะอะไรหลายๆคนคงรู้ดี (น่าตีนักไอเด็กพวกนี้) เฮ้อ........นอนตีห้าแต่ตื่นแปดโมง ง่วงนอนมาก....... แล้ววันนั้นทั้งวันก็ไม่ได้นอนไปเดินซื้อของที่ศูนย์สิริกิตกะทำงานจนดึกจนดื่นอีก ได้นอนไม่กี่ชั่วโมงเอง พอเช้าวันจันทร์ไปเรียนเหมือนซากศพเลย นั่งเรียนอย่างทรมานกว่าจะหมดสองชั่วโมง ที่ร้ายไปกว่านั้นเรียนเสร็จไม่ได้กลับหอไปนอนต้องรอตอนเย็นพรีเซ็นต์งานอีก เฮ้อ.......กว่าจะกลับถึงหอสองทุ่มกว่า สามทุ่มกว่าสลบเลย แต่ได้แค่ชั่วโมงเดียวพี่ชายโทรมาต้องตื่นอีก พอกลางคืนมีเด็กโทรมาใช้งานอีก ขี้ใช้จริงๆเลย แต่ก็ไม่ได้ทำให้มันหรอก 55555 สมน้ำหน้าขี้ใช้ดีนัก