| อภิญญา's profileKapooklukPhotosBlogLists | Help |
|
April 11 จะกลับบ้านแล้วเย้! พรุ่งนี้เราจะได้กลับบ้านแล้วดีใจจัง
แต่ว่าเรามีทั้งข่าวดี และข่าวร้ายมาบอกแหละ
ข่าวร้าย เรากำลังจะออกจากงานที่ บ. ทรู มูฟ
และก็ที่ดีกว่านั้น เรากำลังรอลุ้นที่จะได้ทำงานที่ใหม่
ถ้าได้จะเป็นข่าวที่ดีมากๆ ดีสุดๆ เลยแหละ
แต่พอนึกถึงว่าพรุ่งนี้จะทำงานที่ ทรู มูฟ วันสุดท้ายแล้วก็ใจหายเนอะ
ก็เราอยู่มาตั้ง 5 เดือน มันก็ย่อมต้องมีเรื่องดีๆ ให้เราจดจำมากมาย
ได้เจอแต่คนดีๆ เพื่อนดีๆ แต่ทำงัยได้ คนเราทุกคนก็ย่อมต้องมีหนทางของตัวเอง ต้องเลือกต้องตัดสินใจ แม้มันจะดีหรือร้ายกว่าก็ตาม
เฮ้อ ! ............... ชีวิต
แต่อะไรก็ช่าง ตอนนี้ขอมีความสุขกับการที่จะได้กลับบ้านของเราดีกว่า
March 27 ก้าวเดิน…ของความรัก
“ความรัก” ของคนเรา ก็มีเท้าเดินเหมือนกัน เมื่อแรกเริ่ม . . . ความรักก็เดินไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว เพราะ . . . อยากจะถึงจุดหมายที่หวังไว้ ![]() คือ . . . ใครคนหนึ่งที่เรารู้สึกดีๆด้วย เหมือนกับ . . . คนที่หกล้มแล้วขาเจ็บ ความรักก็มี step ในการก้าวเดินไปอย่างนี้เรื่อยๆ ถึงจะหกล้มบ้าง ตกหลุมบ้าง เมื่อความรัก . . . ก้าวเดิน March 02 เหนื่อยจัง เหนื่อยจังเลย ไม่ได้พักแบบเต็มที่มาสองอาทิตย์แล้ว อยากนอน นอน นอน แล้วก็นอนทั้งวันเลย ถ้าเป็นไปได้
แต่ว่ามันไม่ได้ เหนื่อยสุดแสนจะบรรยาย วันปกติก็เลิกงานประมาณ 2-3 ทุ่ม เสาร์-อาทิตย์ก็ต้องเข้ามาทำงานอีก เฮ้อ..........
คิดแล้วก็เหนื่อย ไปดีกว่า
February 26 ง่วงนอนจังเฮ้อ.... วันหยุดพักผ่อนวันอาทิตย์ที่แสนเศร้า
กะว่าจะตื่นนอนสายซะหน่อย แต่ก็ทำไม่ได้
เหตุเพราะว่าแฟนเพื่อนตัวดีมันตื่นนอนแต่เช้า
แล้วเปิดโทรทัศน์เสียงดัง เราเลยนอนต่อไม่ได้
ทั้งๆที่เมื่อคืนเราก็นอนตอนประมาณตี 3 เห็นจะได้
เพราะคุยโทรศัพท์อยู่กะเด็กที่ไหนก็ไม่รู้
คิดไว้ว่าจะตื่นสักเที่ยง แต่แปดโมงครึ่งเราก็ต้องตื่นแล้ว
เซ็งมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ถึงมากที่สุด
ตอนบ่ายก็ไม่ได้นอนอีก
เฮ้อ......... วันนี้เลยง่วงนอนมาก ง่วงสุดๆ ง่วงเกินจะบรรยาย
แต่ก็ต้องทำงานต่อไป ก็มันคือหน้าที่นี่นา
เฮ้อ........ ไปทำงานต่อดีกว่า
February 24 กลับมาอีกครั้งเฮ้อ.......... หลังจากที่หายไปจากวงการมานาน
วันนี้ฤกษ์ดีเลยมาอัพสเปซดีกว่า พอดีช่วงนี้อารมณ์ดี (นิดหน่อย)
ได้รับปริญญากะเค้าซะที และเราก็มีเรื่องที่น่าดีใจอีกเรื่องก็คือ
เราสอบข้อเขียนและสอบสัมภาษณ์ของธนาคารกรุงไทยผ่านเรียบร้อยแล้ว
ตอนนี้ก็แค่รอเค้าติดต่อมาว่าจะได้ทำที่สาขาไหน อยากบอกว่าดีใจมากๆ
เพราะว่าเราจะได้กลับบ้านซะที เบื่อแล้วกรุงเทพ ค่าใช้จ่ายก็เยอะ รถก็ติด
เฮ้อ......... แต่เราก็ดีใจนะที่ได้มาหาประสบการณ์ที่นี่ ที่นี่ทำให้เรารู้จัก
อะไรเยอะแยะมากมาย ได้รู้จักคนดีๆ เพื่อนที่ดี พี่ที่ดี(บางคน) และน้องที่น่ารักทุกคน
เออลืม เราอยากบอกว่าขอบคุณน้องๆนะสำหรับมิตรภาพดีๆที่มอบให้
และทุกสิ่งที่ทำให้ (ชอบมากเลยของขวัญวันรับปริญญาที่ให้พี่มาน่ะ)
ขอบใจนะจะเก็บรักษาไว้อย่างดีเลย (*_*)
เฮ้อ...... แต่คิดอีกทีถ้าได้กลับบ้านจริงๆก็คงจะเหงามิใช่น้อยเนอะ
จากที่อยู่หอเจอเพื่อนเยอะๆ พอกลับไปบ้านก็ไม่ค่อยจะได้เจอใคร
เมื่อไรจะได้มาเจอกันอีกก็ไม่รู้
ที่ทำงานอยู่ตอนนี้ก็เหมือนกัน ในความคิดเรา เราคืดว่าก็ดีนะ
ได้เจอเพื่อนร่วมงานที่ดีและก็น่ารักมากชื่อ น้อง และ โซเฟีย
คิดแล้วก็น่าใจหาย เฮ้อ.............
แต่คิดไปคิดมาเราก็ดีใจที่สุดที่เราจะได้กลับไปอยู่บ้านซะที
November 01 เมื่อไรจะได้งานสักทีน้า ดีใจจังเกรดออกครบหมดแล้ว October 04 ดีใจปนเศร้าใจสอบเสร็จแล้ว September 15 งานรับปริญญาเพื่อนๆ เฮ้อ....คราวนี้ก็รู้อย่างแน่ชัดแล้วว่าจะไม่ได้กลับไปงานรับปริญญาของเพื่อนๆที่ มอ. อย่างแน่นอน September 14 ใกล้สอบอีกแล้ว ดีใจจังจะได้เรียนจบกะเค้าซะที หลังจากที่รอมานาน เฮ้อ........ อยากกลับบ้านจังเพื่อนๆที่ มอ. จะรับปริญญากันแล้วในวันที่ 21-22 นี้ อยากไปจัง แต่ต้องหาแหล่งเงินทุนที่บ้านให้ได้ก่อนไม่งั้นคงไม่มีปัญญากลับ 555 คิดถึงเพื่อนๆจัง อยากเจออ่ะ เฮ้อ.....สงสัยต้องหาหนทางกลับบ้านซะแล้ว แต่ก็นะจบแล้วก็ต้องหางานทำอีก ยังไม่รู้ชะตาเลยว่าจะกลับบ้านหรือว่าหางานทำที่นี่ แต่ที่บ้านอยากให้กลับไปทำที่บ้าน เราก็อยากกลับนะแต่อีกใจก็อยากทำที่นี่สักพัก วันนี้นัดสัมภาษณ์งานก็ไม่ได้ไป ไม่รู้เค้าจะว่าอะไรหรือเปล่า เฮ้อ....... ไปอ่านรายงานอาจารย์ภาสดีกว่าเพราะว่าพรุ่งนี้ต้องไปพรีเซ็นต์ให้เพื่อนๆในกลุ่มฟังอีก ไปดีกว่า September 04 องศาที่ต่างกันบางเวลาไม่เคยจะคิด ว่าชีวิตนี้จะพบกับเธอ เป็นสิ่งดีๆ ที่ได้มาเจอกับความหมาย คนๆ นึง ได้พาชีวิตให้ข้ามเวลาที่หามานาน และนั่นคือเธอ คือความต้องการของหัวใจ ต่างกันเพียงองศาที่เราอยู่ อาจจะดูว่าเราห่างกัน แต่ว่าคนบนฟ้าก็พาให้เรามาเจอกัน และทำให้ฉัน...ได้พบกับวันสวยงาม อยากขอบคุณ...ที่โลกสร้างเธอขึ้นมา ให้ฉันได้พบเวลา...ที่สดใส หากความจริง...ถึงเธอจะอยู่แสนไกล ก็ยังจะคอยส่งใจ...ไปหาเธอ ไปหาเธอ August 08 “ความรัก” ทำให้คุณเปลี่ยนแปลงอย่างไร? “ความรัก” บางทีก็ทำให้ใครบางคนแอบยิ้มคนเดียวได้...ทำให้ได้ รู้จักคำว่า “ความคิดถึง” ว่าเป็นยังไง... แถม “ความเหงา” ก็ยังเข้ามาเยือนแบบไม่รู้ตัวอยู่บ่อยๆ... เพื่อนชอบทักว่าดูสดใสขึ้น... และอะไรต่อมิอะไรที่คุณดูเปลี่ยนแปลงไปอีกเพียบ!! แต่เชื่อว่าสิ่งหนึ่งที่คนกำลังมี “ความรัก” ต้องเป็นคือ การคิดทำอะไรดีๆ เพื่อทำให้คนที่เรารักมีความสุข (จริงมั้ย)
ไม่ว่าจะเป็นอยากดูแล คอยเอาใจ อยากไปหา (ประมาณว่าห่างกันไม่ถึง 10 นาที เหมือนไม่เจอกันเป็นปีว่างั้น) อยากอยู่ใกล้ๆ อยากช่วยเหลือทุกสิ่งทุกอย่างเท่าที่จะทำได้ แม้บางครั้งจะเหนื่อยและลำบากบ้างก็ยอม ฯลฯ ที่ว่ามาทั้งหมดนั่นเป็นเพียงส่วนน้อยที่ใครๆ ย่อมเคยผ่านมันมาแล้ว หรือบางคนก็กำลังทำสิ่งเหล่านั้นอยู่ ก็แหม... ว่าด้วยเรื่องของ “ความรัก” เนี่ยมันมีอิทธิพลเกินกว่าจะคาดคิดนะ “ความรัก” สามารถทำให้เราทำอะไรได้หลายๆ อย่าง (อย่างที่ไม่คิดว่าจะทำได้) ส่วนจะแตกต่างกันยังไงก็แล้วแต่พฤติกรรมของแต่ละคนไป เพียงแต่มีจุดมุ่งหมายเดียวกัน คือ การทำให้คนที่เรารักมีความสุข (ถูกต้องนะคร้าบ...) ว่าแต่คุณล่ะ การมี “ความรัก” ทำให้คุณเปลี่ยนแปลงไปอย่างไรบ้าง?
July 28 สอบเสร็จแล้วเย้.......ดีใจจังสอบเสร็จแล้ว July 25 สอบวันแรกเฮ้อ...... July 23 นิยามแห่งรัก
July 20 ทำไมJuly 18 เพียงแค่มีบางสิ่ง ชีวิตก็มีความหมาย...เราอาจจะหาความหมายของทุกสิ่งมาตลอดชีวิต มนุษย์เกิดขึ้นมาท่ามกลางความโดดเดี่ยว
ที่เล็กๆ ขนาดไม่ใหญ่โตไปกว่ากำปั้น เราอาจจะหาความหมายของทุกสิ่งมาตลอดชีวิต
July 17 เฮ้อ..........วันนี้อาจารย์นัดมาเรียนตอน 8.15 น. เราก็เลยมาตั้งแต่ 8.00 น. July 08 อยากกลับบ้านจัง เฮ้อ.........หยุดตั้งหลายวันอยากกลับบ้านจัง เพื่อนก็รับปริญญาด้วย July 06 วันเกิดหยกวันนี้วันเกิดน้องหยกคนสวย เมื่อคืนเรา ชา แอ๊บ พี่โบ พี่เปิ้ล พี่โอ๋ และก็น้องดุษก็ได้ Happy Birthday กันไปแล้วด้วยเค้กก้อนเล็กน่ารัก
ปล.ขอให้น้องหยกสุดสวยมีความสุขมากๆนะจ๊ะ July 04 ง่วงนอนมาก.........เมื่อวันเสาร์ไปนอนที่รังสิตมา หนุกดีได้ไปร้องคาราโอเกะกะแอ๊บ แมว และน้องๆด้วย ร้องตอนเที่ยงคืนจะตีหนึ่งอยู่แล้ว กว่าจะได้นอนประมาณตีห้ากว่าแล้วมั้ง แต่ไม่ใช่เพราะร้องคาราโอเกะหรอกนะ แต่เพราะอะไรหลายๆคนคงรู้ดี (น่าตีนักไอเด็กพวกนี้) เฮ้อ........นอนตีห้าแต่ตื่นแปดโมง ง่วงนอนมาก....... แล้ววันนั้นทั้งวันก็ไม่ได้นอนไปเดินซื้อของที่ศูนย์สิริกิตกะทำงานจนดึกจนดื่นอีก ได้นอนไม่กี่ชั่วโมงเอง พอเช้าวันจันทร์ไปเรียนเหมือนซากศพเลย นั่งเรียนอย่างทรมานกว่าจะหมดสองชั่วโมง ที่ร้ายไปกว่านั้นเรียนเสร็จไม่ได้กลับหอไปนอนต้องรอตอนเย็นพรีเซ็นต์งานอีก เฮ้อ.......กว่าจะกลับถึงหอสองทุ่มกว่า สามทุ่มกว่าสลบเลย แต่ได้แค่ชั่วโมงเดียวพี่ชายโทรมาต้องตื่นอีก พอกลางคืนมีเด็กโทรมาใช้งานอีก ขี้ใช้จริงๆเลย แต่ก็ไม่ได้ทำให้มันหรอก 55555 สมน้ำหน้าขี้ใช้ดีนัก |
|
|